به عزم رزم او به استقبال شتافتند . در حملهء اول ملازمان عليخان منهزم گرديده مشار اليه به قتل آمد . بعد ازين حركت ميرزا عبد اللّه و مهديقلى خان از اركان دولت نواب سكندرشان و ابو طالب ميرزا خايف و هراسان گشته كس به خراسان به خدمت خاقان گيتىستان و مرشد قليخان فرستاده خود را منسوب به ملازمان [ 146 ب ] عتبهء شاهى ساختند . از جانب خاقان گيتىستان و مرشد قلى خان رقم وزارت ديوان اعلى به اسم ميرزا عبد اللّه و ايالت شيراز به اسم مهديقلى خان عز صدور يافت . اما ايشان ملاحظهء جانب نواب سكندرشان نموده در فارس تغيير خطبه نكردند و رعايت طريقين منظور نمودند . گفتار در خاتمهء احوال ميرزا عبد الله از رشحات سحاب بنان در ضمن وقايع زمان خاقان گيتىستان تحرير يافته كه چون حضرت اعلى شاهى به يمن توفيق بارى از ولايت خراسان به جانب عراق آمده در دار السلطنهء قزوين بر تخت سلطنت ايران قرار گرفت ميرزا عبد اللّه ولد ميرزا سلمان وزارت ديوان اعلى در دست داشت ، روى اميد به آستان ملايك‌آشيان نهاد . مرشد قلى خان دربارهء او التفات نموده به خاطر داشت كه وزارت اعظم را به ميرزا شاهولى ولد ميرزا احمد كه در سلك وزراى او انتظام داشت رجوع نمايد . مقارن آن فيما بين امراى عظام و مرشد قلى خان غبار نقارى ارتفاع يافت و به سعى ميرزا عبد اللّه شعلهء آتش خشم و كين افروخته گرديد . امرا و مقربان درگاه با ميرزا عبد اللّه در باب دفع مرشد قلى خان [ 147 الف ] عهد و پيمان در ميان آوردند . اما چنانچه در صحايف سابق اشعارى به آن شده كارى از پيش نبردند . امرا و مقربان درگاه به تيغ سياست خسرو بهرام انتقام مقتول گرديده ميرزا عبد اللّه با ميرزا نظام الملك برادرش مورد غضب پادشاهى گشته گرفتار شدند و اسباب وجهات ايشان به تصرف اولياى دولت قاهره درآمد . ايشان مدتى در زواياى ناكامى به سر برده تا آنگاه كه به سراى باقى شتافتند .